ogórki małosolne

Nie można nie lubić ogórków małosolnych. Nie można nie umieć ich zrobić. Dla mnie, to jeden z wielu przepisów, którego nauczyłam się empirycznie. Siedziałam z Babcią na podwórku a ona pokazywała mi po kolei co trzeba zrobić i jak. Smaku też uczyła mnie doświadczalnie. Do tej pory nie ufam takim substancjom jak sól i cukier, ponieważ ich słoność czy słodkość jest różna w zależności od firmy, opakowania, itd. Chociaż pamiętanie smaków to trudna sprawa, to jednak jest gwarantem, że ogórki zawsze się udają. I to od pierwszego podejścia.

ogórki małosolne (porcja na słoik poj. 1,1 l.):

pół kg. ogórków do kiszenia (drobnych, dość twardych)

2-3 ząbki czosnku

liść chrzanu + korzeń chrzanu

spora gałąź kopru (najlepiej z kwiatkiem)

2 liście laurowe

3-4 ziarenka ziela angielskiego

pieprz mielony

ok. 3/4 litra wody

sól

skórka z chleba lub 1/4 szklanki barszczu

Ogórki zalewamy zimną wodą w misce i odstawiamy na min. 2-3 godziny. Po tym czasie na dno słoika wkładamy koper, liść chrzanu, połowę korzenia, połowę porcji czosnku. Układamy na tym ogórki w dość ścisły sposób. 

Ważne, żeby słoik (koniecznie typu weck, czyli taki z gumką) był umyty, ale nie "wyparzony". (Startowanie z domestosem do ogórków, kończy się powstaniem zbutwiałej brei, a nie małosolnymi :)) Na wierzch wkładamy resztę chrzanu, czosnek, liście laurowe, ziele angielskie oraz pieprz. Przygotowujemy zalewę: do zimnej, nieprzegotowanej (!) wody wsypujemy sól i mieszając próbujemy jaki całość ma smak. Mamy dojść do etapu, kiedy woda będzie zdecydowanie przesolona. Lepiej, żeby soli było za dużo, niż za mało. Taką zalewą zalewamy przygotowane w słoju ogórki. Dodajemy barszcz lub skórkę z chleba, zamykamy i odstawiamy na parapet. 

Po 2 dniach ogórki zaczynają zmieniać kolor. Po 4 dniach są już gotowe do jedzenia. Nie należy też trzymać ich zbyt długo. To nie są ogórki przeznaczone na zimę, więc szybko się "przekwaszają".

konfitura z żurawiny

konfitura:
1 kg żurawiny
30 dkg fruktozy
2 duże łyżki miodu
szczypta imbiru
szczypta soli
1/3 szklanki wody
łyżeczka soku z cytryny

Żurawinę płuczemy w zimnej wodzie i przebieramy. Wrzucamy do garnka, koniecznie z grubym dnem, dodajemy wodę i gotujemy ok. 15 minut. Później zmniejszamy ogień, wsypujemy fruktozę oraz dodajemy miód. Możemy nie dodawać od razu całego, tylko w trakcie próbować. Żurawina nie powinna być dżemem, nie powinna byc zbyt słodka i mdła. Dodajemy pozostałe składniki (poza sokiem z cytryny). Dusimy tak ok 1 godz. często mieszając. Konfitura ma być gęsta i klarowna, jeśli po godzinie jest jeszcze sporo soku, przedłużamy czas gotowania. Na końcu dodajemy sok z cytryny (pomaga zachować ładny kolor). 

Słoiki myjemy, wyparzamy w piekarniku (10 min. w temp. 130st.), nakładamy gorącą konfiturę i zakręcamy. Z podanej ilości wyszły 4 małe słoiczki. Konfitura jest świetnym dodatkiem do serów, mięs, pieczeni, itp.

suszone pomidory w oliwie

Robienie przetworów na zimę wymaga niezłej kuchennej wprawy. Warto zacząć od czegoś naprawdę prostego, co raczej nie ma możliwości nie przetrwać. Tym bardziej, że pomidory kupione poza Polską i samodzielnie włożone w oliwę odwdzięczą się wyjątkowym smakiem i aromatem, którego nie będzie w żadnym gotowym produkcie. Same w sobie się "wekują", otwarte po trzech tygodniach robią charakterystyczne "klik" i przypominają o słonecznym lecie...

proporcje na 1 słoik:
suszone pomidory (ilość dobieramy w zależności od wielkości słoika)
2 ząbki czosnku
gałązka tymianku
kilka ziaren pieprzu
szczypta soli (lub kilka kaparów)
oliwa z oliwek

Układamy pomidory w słoik, dodajemy pozostałe składniki, zalewamy oliwą, aby dokładnie przykryła pomidory. Zamykamy szczelnie i odstawiamy w ciemne miejsce na ok. 2-3 tygodnie. Po tym czasie, kiedy słoik jest otwarty, przechowujemy go w lodówce.